☆•:*´ Welcome to 「 Sweet Rock Café 」 `*:•☆

Short Fic Dead man [Ryoga x Shin]

ผมเป็นผู้เฝ้ามองความตาย

ผมเป็นผู้คอยรับดวงวิญญาณของพวกเขาเหล่านั้น

หากแต่...

“คุณมารับผมเหรอครับ”เสียงเด็กชายที่มองมายังผมด้วยรอยยิ้มฝืนๆนั้น มันทำให้ผมรู้สึกผิด รายชื่อของเขาอยู่บนมือผม ผมรู้ดีว่าเขาคงอยู่ได้อีกไม่นาน

“ไม่ใช่ตอนนี้หรอก”ผมตอบเสียงแผ่วเบา ก่อนจะมองใบหน้าเด็กน้อยคนนั้นอีกครั้ง ใบหน้าหวานยิ้มให้ผมอีกครั้ง ผมตกหลุมรักมัน หากแต่ใจนั้นรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่ไม่มีอะไรสามารถหยุดความรู้สึกที่รุนแรงนี้ได้ ผมเปลี่ยนแปลงมันโดยไม่ให้มีให้รู้ รายชื่อของเขาผมแอบลบมันออกไปไม่ว่ามันจะปรากฏขึ้นมากี่ครั้งก็ตาม ผมยื้อชีวิตน้อยๆของเขาไว้ แม้ผมจะต้องเอาวิญญาณคนอื่นมาแทนเขาก็ตาม

“นี่ๆ คุณชื่ออะไรเหรอครับ”เสียงใสเอ่ยถามก่อนเผยยิ้มที่ผมหลงใหลตลอดมาส่งมาให้ผม

“เรียวงะ”ผมเอ่ยเสียงนิ่งก่อนยืนมองเขาเงียบๆที่มุมห้องต่อไปโดยเหมือนไม่สนใจเขา

“ผมชื่อ ชิน แต่คุณคงรู้แล้วสินะ เดี๋ยวผมจะร้องเพลงให้คุณนะ”เด็กน้อยยิ้มแห้งๆก่อนเริ่มร้องเพลงด้วยเสียงเศร้าๆ เพลงที่ไม่มีอะไรแต่กลับตรึงใจตัวผมยิ่งกว่าเพลงที่เคยได้ยินมาตลอดหลายร้อยปี

“เพราะดีนะ”เพียงแค่นั้นชินก็ยิ้มออกมาอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มเรียกผมเข้าไป ผมเข้าไปหาอย่างว่าง่ายก่อนเจ้าตัวจะเอาภาพวาดสีเทียนชูที่วาดเป็นรูปผมให้ดู

“สวยไหมครับ ผมให้คุณนะ ผมแอบวาดไว้ซักพักแล้วขอบคุณนะครับที่มาอยู่เป็นเพื่อนผมทุกวันอย่างนี้”ผมยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวก่อนจะรับเอาภาพวาดนั้นมากเก็บไว้ ผมมาที่นี่ทุกๆวันเพื่อคอยเฝ้ามองเด็กคนนี้ หากแต่...ผมรู้ดีว่าเวลาของเขานั้น กำลังหมดแล้ว ผมไม่สามารถยื้อมันได้อีกต่อไป

“นายคิดจะทำอย่างนี้ต่อไปอีกนานแค่ไหน เรียวงะ”เรโนะพูดขึ้นก่อนลอบมองการกระทำของผมด้วยความละอาย

“จนกว่ามันจะทำอะไรไม่ได้”ทันทีผมพูดจบหมัดจากเพื่อนผมก็ถูกประเคนมายังใบหน้าของผมเต็มๆ ผมเซไปตามแรงของเขาก่อนมองไปยังเขาที่มีสายตาสมเพชส่งมาให้

“ถ้านายยังไม่เลิก ฉันนี้ล่ะจะเป็นคนทำเอง จะเอาเด็กคนนั้นไปเอง”ผมรีบคว้าเรโนะไว้ก่อนที่เขาจะทำมันจริงๆ เพราะรู้ดีว่าคนๆนี้ พูดว่าจะทำอะไรก็ต้องทำมันจริงๆ

“ฉันทำเองครั้งนี้ล่ะ ฉันจะเอาเขาไปเอง”เรโนะเย็นลงก่อนจะเน้นคำของอีกคนอีกครั้งก่อนเดินหายไป ทิ้งให้ผมอยู่กับความเศร้าที่กัดกินผมมากขึ้นเรื่อยๆ

“ชิน ฉันขอโทษนะ”ผมพูดเสียงแผ่วก่อนจะใช้เคียวหมายจะเอาวิญญาณของอีกคนแต่ก็ต้องหยุดเมื่ออีกคนลืมตาขึ้นมา

“ถึงเวลาแล้วสินะครับ”ชินพูดเสียงแผ่วเบาก่อน ยิ้มบางๆให้ผม ผมหยุดมือแต่ชินกลับดึงมันเข้าไปร่างตัวเองก่อนวิญญาณเขาจะมาอยู่ในมือของผม น้ำตาของผมไหลอาบทั่วใบหน้า หลังจากผมจัดการกับวิญญาณของเขาเสร็จ ผมก็ไปสารภาพเรื่องที่ผมเคยทำไว้ก่อนหน้านี้ให้แก่หัวหน้าของผม นั้นทำให้เรโนะโกรธมาก แต่นั้นก็คงไม่เท่ากับโทษทัณฑ์ที่ผมต้องรับ ผมหมดหน้าที่แล้ว ผมจะกลายเป็นวิญญาณเหมือนดั่งเขาคนนั้น

-------------------------------------------

“นี่ๆ นายน่ะ ชื่ออะไรเหรอ”

“เรียวงะ นายล่ะ”

“ชิน ยินดีที่ได้รู้จักนะ ต่อไปเราเป็นเพื่อนกันนะ”

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพระเจ้าสงสารอะไรมันถึงทำให้ผมมีโอกาสได้เกิดใหม่อีกครั้งและได้มาเจอเขาอีกครั้ง

ขอบคุณครับ.....